Preparaty kompostowe: jak szczepić kompost i obornik preparatami 502–507

Sześć preparatów kompostowych (502–507) działa dopiero wtedy, gdy zastosuje się je właściwie — wprowadzone niewłaściwie albo za późno, przynoszą tylko zmarnowaną pracę. Ta instrukcja zbiera w jednym miejscu, jak wprowadzać krwawnik (502), rumianek (503), pokrzywę (504), korę dębu (505), mniszek lekarski (506) i kozłek (507) do kompostu, obornika i gnojowicy. Czym są te preparaty i jak współdziałają, opisuje przegląd preparatów kompostowych; tutaj chodzi o praktykę.

Właściwy moment

Preparaty trafiają do materii organicznej jak najwcześniej — najlepiej podczas zakładania pryzmy kompostowej lub pryzmy obornika, gdy materiał jest dobrze wymieszany i równomiernie wilgotny. Wtedy towarzyszą gorącej fazie rozkładu od samego początku. Jeśli pryzmę później się przerzuca, preparaty wprowadza się ponownie. Zbyt późne pierwsze podanie zaprzepaszcza najskuteczniejszą fazę.

Schemat otworów i kolejność

Pięciu stałych preparatów (502–506) nie rozsypuje się, tylko umieszcza punktowo, głęboko w pryzmie. W tym celu kijem robi się w pryzmie równomiernie rozmieszczone otwory i do każdego wkłada jeden preparat. Pokrzywa (504) idzie do środka, pozostałe dookoła — przy długich pryzmach schemat się powtarza. Płynny kozłek (507) zamyka całość: rozcieńczony wylewa się go lub rozpyla na powierzchnię i w ten sposób domyka serię.

Ważne, żeby preparaty pozostały wilgotne. Wyjmij je z magazynu dopiero tuż przed użyciem i owiń małe porcje garścią wilgotnego, dojrzałego kompostu lub ziemi, zanim trafią do otworu. Preparaty wyschnięte albo takie, które „spociły się” w folii, tracą działanie.

Ilości

Jedna seria — po małej porcji każdego z pięciu stałych preparatów i jedna dawka kozłka — wystarcza w praktyce biodynamicznej na około dziesięć metrów sześciennych nawozu stałego, przy gnojowicy i gnojówce odpowiednio na więcej. Ilości są celowo małe: nie chodzi o masę, tylko o impuls. Więcej preparatu nie daje żadnej dodatkowej korzyści. Na mały kompost ogrodowy wystarczy więc ułamek serii.

Uwaga: konkretne ilości w gramach i mililitrach różnią się w zależności od źródła i formy, w jakiej kupuje się preparaty. Podane tu rzędy wielkości (jedna seria na ~10 m³) odpowiadają powszechnej praktyce według Wistinghausena; dokładne ilości należy sprawdzić u swojego dostawcy lub w wymaganiach Demeter.

Częste błędy

Najczęstsze są trzy: wprowadzenie preparatów za późno (po gorącej fazie), dopuszczenie do ich wyschnięcia i pominięcie kozłka, który dopiero dopełnia serię. Także rozsypywanie po powierzchni zamiast celowo wykonanych otworów osłabia działanie, bo preparaty należy umieszczać punktowo w żywym rdzeniu rozkładu.

Częste pytania

Kiedy wprowadza się preparaty kompostowe?

Najlepiej podczas zakładania pryzmy, gdy materiał jest wilgotny i wymieszany; po przerzuceniu zabieg się powtarza.

Czy wszystkie sześć stosuje się razem?

Tak. Pięć stałych preparatów trafia razem do otworów, płynny kozłek na powierzchnię — działają jako całość.

Ile preparatu potrzeba na jedną pryzmę?

Jedna seria wystarcza na około dziesięć metrów sześciennych nawozu stałego. Ilości są małe; więcej nie daje przewagi.