Porównanie certyfikatów ekologicznych
Eko UE, Bioland, Naturland i Demeter w skrócie: unijny standard ekologiczny to ustawowe minimum, stowarzyszenia idą dalej, a Demeter jako jedyny wymaga pracy z preparatami.
Czym różnią się certyfikaty ekologiczne?
„Eko” nie zawsze znaczy to samo. Za różnymi certyfikatami stoją zasady o różnym stopniu surowości. W uproszczeniu można wyróżnić dwa poziomy: ustawowy standard minimalny i surowsze standardy stowarzyszeń.
Eko UE to ramy prawne określone w unijnym rozporządzeniu w sprawie produkcji ekologicznej. Każdy produkt z unijnym logo produkcji ekologicznej spełnia te minimalne wymagania: bez chemicznie syntetyzowanych pestycydów i mineralnych nawozów azotowych, bez GMO, z chowem zwierząt bardziej zgodnym z ich potrzebami. Eko UE to podstawa, na której buduje się wszystko inne.
Stowarzyszenia producentów, takie jak Bioland, Naturland i Demeter, ustalają ponadto własne, surowsze zasady. Typowe zaostrzenia: przestawienie całego gospodarstwa (a nie tylko pojedynczych pól), węższe limity nawożenia, więcej dbałości o dobrostan zwierząt, krótsze listy dozwolonych dodatków w przetwórstwie.
Duże stowarzyszenia
Bioland to największe stowarzyszenie rolnictwa ekologicznego w krajach niemieckojęzycznych, z siedmioma zasadami dotyczącymi gospodarki obiegowej, żyzności gleby i dobrostanu zwierząt. Naturland ma silnie międzynarodowy charakter i oprócz rolnictwa obejmuje takie tematy jak las i uczciwa produkcja. Oba wyraźnie wykraczają poza Eko UE, ale nie wymagają gospodarowania biodynamicznego.
Demeter to stowarzyszenie o najdalej idących wymaganiach, a zarazem najstarsze. Od wszystkich innych odróżnia je obowiązkowa metoda biodynamiczna.
Czym wyróżnia się Demeter
Demeter jest jedynym z dużych standardów, który czyni obowiązkowymi preparaty biodynamiczne: krowieniec (500) co najmniej raz w roku na wszystkich powierzchniach, preparat krzemionkowy (501) stosownie do uprawy, a preparaty kompostowe we wszystkich nawozach naturalnych. Do tego dochodzą idea przewodnia organizmu gospodarstwa z obowiązkowym chowem zwierząt, wykluczenie hybrydowych odmian zbóż, surowsze limity azotu i logika listy pozytywnej: co nie jest wyraźnie dozwolone, jest niedopuszczalne. Standard Demeter zawsze stanowi nadbudowę nad unijnym rozporządzeniem ekologicznym, a nie jego zamiennik (więcej w haśle certyfikacja Demeter).
Ocena
Bioland i Naturland to uznane, surowe stowarzyszenia, które pod względem ekologicznym wyraźnie wykraczają poza Eko UE; kto chce kupować produkty regionalne z certyfikatem stowarzyszenia, jest tam w dobrych rękach. Kto szuka produktów biodynamicznych, rozpozna je natomiast po znaku Demeter, bo tylko Demeter wymaga pracy z preparatami i organizmu gospodarstwa. Liczby członków, powierzchni czy obrotów stale się zmieniają i celowo nie są tu podawane; liczy się różnica w poziomie wymagań, a nie migawka ze statystyki.
Częste pytania
Jaka jest różnica między Eko UE a Demeter?
Eko UE to ustawowy standard minimalny. Demeter go spełnia i dokłada surowsze wymagania, przede wszystkim obowiązkową pracę z preparatami i organizm gospodarstwa.
Czy Demeter jest surowszy niż Bioland i Naturland?
Jeśli chodzi o metodę biodynamiczną, tak: Demeter jest jedynym z dużych stowarzyszeń z obowiązkowymi preparatami i organizmem gospodarstwa jako ideą przewodnią. W innych kwestiach (obieg, dobrostan zwierząt) stowarzyszenia są podobnie surowe.
Który certyfikat ekologiczny jest najsurowszy?
Spośród dużych standardów Demeter ma najdalej idące wymagania.