Leksykon biodynamiczny

Antropozofia to nauka duchowa założona przez Rudolfa Steinera. Stanowi światopoglądową podstawę rolnictwa biodynamicznego.

Na ile biodynamika jest naukowa? Uczciwe spojrzenie na stan badań, wieloletnie doświadczenie DOK i zarzut ezoteryki, między udowodnionymi zaletami systemu a spornymi założeniami.

Certyfikacja Demeter potwierdza, że gospodarstwo pracuje metodą biodynamiczną. Wymaga kilkuletniego przestawiania i corocznej kontroli oraz opiera się na unijnej certyfikacji ekologicznej.

To pytanie pojawia się regularnie, głównie z powodu antropozoficznych korzeni i nietypowych preparatów. Rzeczowa odpowiedź brzmi: nie, ale pytanie ma zrozumiałe powody.

Znak towarowy produktów biodynamicznych i najstarsze stowarzyszenie rolnictwa ekologicznego, nazwane imieniem greckiej bogini rolnictwa.

Godzinne rytmiczne mieszanie w wodzie, z wirem i chaosem na zmianę, które przygotowuje preparat krowieńcowy i krzemionkowy tuż przed opryskiem.

Gnojówka z pokrzywy to przefermentowany wodny wyciąg z pokrzywy. Świeży wyciąg działa przeciw mszycom; przefermentowana i rozcieńczona gnojówka jest wzmacniającym wyciągiem bogatym w azot i żelazo.

Krowi róg to osłonka, w której krowieniec i preparat krzemionkowy dojrzewają w ziemi. Używa się rogów krów, które wielokrotnie się ocieliły; rogi byków i wołów się nie nadają.

Kurs rolniczy (GA 327) to cykl wykładów, które Rudolf Steiner wygłosił w Koberwitz w 1924 roku: osiem wykładów będących tekstem założycielskim rolnictwa biodynamicznego.

Kwarc (kryształ górski) to mineralny surowiec preparatu krzemionkowego (501). Drobno zmielony daje dużą, aktywną wobec światła powierzchnię, podstawę biodynamicznego preparatu światła.

Obornik to główny nawóz naturalny gospodarstwa biodynamicznego. Obornik krowi, koński, kozi i kurzy mają własne właściwości; obornik stajenny, obornik stały i gnojowica to podstawowe formy przechowywania.

Wzorzec rolnictwa biodynamicznego: gospodarstwo rozumiane jako jeden żywy organizm, który sam wytwarza to, czego potrzebuje.

Po Rudolfie Steinerze praktykę biodynamiczną kształtowali pionierzy tacy jak Ehrenfried Pfeiffer, Maria Thun i Peter Proctor, a dokumentowali ją autorzy tacy jak Wistinghausen, Masson i Stappung.

Eko UE, Bioland, Naturland i Demeter w skrócie: unijny standard ekologiczny to ustawowe minimum, stowarzyszenia idą dalej, a Demeter jako jedyny wymaga pracy z preparatami.

Płodozmian, nawozy zielone i mechaniczne odchwaszczanie to podstawy agronomiczne gospodarstwa biodynamicznego poza preparatami, uregulowane w standardach Demeter.

Jedyny płynny preparat kompostowy: sfermentowany wyciąg z kwiatów kozłka lekarskiego, rozcieńczony i rozpryskiwany na kompost. Według Steinera pobudza procesy fosforowe i daje „osłonę ciepła”.

Najważniejszy preparat glebowy biodynamiki: krowi obornik przemieniony przez zimę w rogu, dynamizowany i wieczorem opryskiwany na glebę.

Pierwszy z preparatów kompostowych: kwiaty krwawnika dojrzewające przez lato i zimę w pęcherzu jelenia. Według Steinera porządkuje procesy siarki i potasu w nawozie.

Świetlny preparat biodynamiki: drobno zmielony kwarc, przemieniony przez lato w krowim rogu i rano rozpryskiwany na rośliny. Wspiera asymilację, dojrzewanie i jakość.

Preparat Marii Thun to przygotowany kompost z krowiego obornika z mączką bazaltową, skorupkami jaj i preparatami kompostowymi, który steruje rozkładem w glebie i przy kompostowaniu powierzchniowym.

Jedyny preparat kompostowy bez zwierzęcej osłony: cała roślina dojrzewa przez rok w ziemi, otoczona torfem. Steiner nazywał pokrzywę „największą dobrodziejką”.

Drugi z preparatów kompostowych: kwiaty rumianku dojrzewające w jelicie bydlęcym. Według biodynamiki przerabia wapń i stabilizuje azot w nawozie.

Preparat kompostowy z tartej kory dębu, dojrzewającej w wodzie w czaszce zwierzęcia domowego. Zawarty w niej wapń ma działać zapobiegawczo przeciw chorobom roślin.

Preparat kompostowy z kwiatów mniszka lekarskiego, dojrzewających przez zimę w krezce bydlęcej. Według Steinera przekazuje kwas krzemowy i czyni roślinę „wrażliwą”.

Skrzyp polny (508) zajmuje szczególną pozycję: nie jest preparatem kompostowym, lecz środkiem pielęgnacyjnym. Opryskiwany jako napar lub wywar, dzięki dużej zawartości krzemionki reguluje presję grzybów.

Dziewięć substancji wytwarzanych według Rudolfa Steinera (500–508), które w najmniejszych ilościach ożywiają glebę, kompost i rośliny. W Demeter są obowiązkowe.

Sześć preparatów kompostowych (502–507) z krwawnika, rumianku, pokrzywy, kory dębu, mniszka i kozłka razem steruje rozkładem kompostu. Działają wspólnie, nie pojedynczo.

Preparaty biodynamiczne, które miesza się w wodzie i rozpryskuje na glebę i rośliny: preparat krowieńcowy (500), krzemionkowy (501) i skrzyp polny (508).

Preparaty biodynamiczne przechowuje się w chłodzie, bez mrozu, otoczone torfem lub włóknem kokosowym, co utrzymuje je wilgotne i stabilne. Preparat krzemionkowy natomiast trzyma się w suchym i jasnym miejscu.

Najstarszy nurt rolnictwa ekologicznego, zapoczątkowany przez Rudolfa Steinera w 1924 roku: gospodarstwo jako żywy organizm, z własnymi obiegami i preparatami biodynamicznymi.

Rudolf Steiner (1861–1925) stworzył antropozofię. Kursem rolniczym z 1924 roku zapoczątkował rolnictwo biodynamiczne i położył podstawę, na której opiera się ono do dziś.

Jak stosuje się preparaty biodynamiczne: preparaty polowe miesza się i rozpryskuje (krowieniec wieczorem, krzemionkę rano), preparaty kompostowe wprowadza się do nawozu.

Wywar ze skrzypu (zwany też herbatką ze skrzypu) to gotowany wyciąg ze skrzypu polnego (508). Jego wysoka zawartość krzemionki służy do zapobiegawczego ograniczania presji grzybów na glebę i rośliny.