Preparaty polowe
Preparaty biodynamiczne, które miesza się w wodzie i rozpryskuje na glebę i rośliny: preparat krowieńcowy (500), krzemionkowy (501) i skrzyp polny (508).
Czym są preparaty polowe?
Preparaty polowe, zwane też preparatami do oprysku pól, to grupa preparatów biodynamicznych, które miesza się w wodzie i rozpryskuje na dużych powierzchniach, na glebę lub rośliny. Tym zasadniczo różnią się od preparatów kompostowych (502–507), których się nie rozpryskuje, lecz wprowadza do kompostu i nawozów naturalnych. Pojęcie obejmuje preparaty, których drogą stosowania jest oprysk.
Według biodynamicznego rozumienia dwa główne preparaty polowe „uwrażliwiają” glebę i roślinę na działanie sił kosmicznych i ziemskich. Tworzą biegunowość, ale w stosowaniu należy je traktować jako jedność.
Które preparaty do nich należą?
Do preparatów polowych należą trzy.
Preparat krowieńcowy 500 (500): z krowiego obornika w krowim rogu, preparat glebowy. Działa przede wszystkim przez glebę i system korzeniowy (także przez młody liść), wspiera siły życiowe i pobudza zdolność rośliny do silniejszego łączenia się z tym, co mineralne, przez symbionty korzeniowe. Opryskuje się nim glebę wieczorem.
Preparat krzemionkowy 501 (501): z mączki kwarcowej w krowim rogu, preparat światła i dojrzewania. Wzmacnia zdolność rośliny do łączenia się z siłami kosmicznymi, przede wszystkim ze światłem słonecznym, i wspiera procesy kształtowania i dojrzewania. Rozpryskuje się go rano na rośliny.
Preparat ze skrzypu 508 (508): opryskiwany jako napar lub wywar przeciw presji grzybów. Zajmuje szczególną pozycję: nie jest klasycznym preparatem z osłoną, lecz środkiem pielęgnacyjnym, stosowanym jednak drogą oprysku.
Biegunowość krowieńca i krzemionki
Preparat krowieńcowy i krzemionkowy tworzą centralną parę przeciwieństw biodynamiki. Steiner opisał ją obrazowo w Kursie rolniczym: „… wtedy zobaczylibyście, jak krowieniec z rogu pcha od dołu do góry, a to drugie ciągnie od góry, ani za słabo, ani za mocno.” Są to więc dwa różne działania sił, które mają harmonijnie współgrać.
Ta biegunowość kształtuje już wytwarzanie i przechowywanie. Krowieniec wytwarza się w ciemnej, wilgotnej, chłodnej porze zimowej, przechowuje w ciemności, wilgoci i chłodzie i stosuje na glebę lub w strefie korzeni. Krzemionkę wytwarza się przez lato (także w ziemi), przechowuje w jasnym, suchym i ciepłym miejscu i stosuje w strefie liści, kwiatów i owoców. Według biodynamicznego rozumienia dopiero oba razem dają pełne, harmonizujące działanie: krowieniec tworzy podstawę, na której krzemionka może właściwie działać.
Jak się je stosuje?
Przed opryskiem preparat krowieńcowy i krzemionkowy miesza się rytmicznie przez godzinę, to jest dynamizacja, aby ich siły przeszły na wodę. Potem trzeba szybko opryskać, bo działanie przemieszanego preparatu słabnie po mniej więcej jednym dniu. Pory dnia są celowo przeciwne: krowieniec wieczorem na glebę (w dużych kroplach), krzemionka rano na rośliny (drobną mgiełką). Przy skrajnej suszy sprawdziło się współdziałanie: wieczorem krowieniec, następnego ranka krzemionka. Skrzyp opryskuje się jako gotowany, rozcieńczony wyciąg, profilaktycznie przeciw grzybom, często razem z krzemionką dla wsparcia procesów krzemowych. Więcej o technice, ilościach i terminach w haśle stosowanie preparatów.
Preparaty polowe a Demeter
Dla gospodarstw Demeter preparat krowieńcowy i krzemionkowy są obowiązkowe: trzeba je stosować co najmniej raz w roku (we właściwym terminie), aby powierzchnia została uznana za „Demeter w okresie konwersji” albo „Demeter”; to samo dotyczy preparatów kompostowych. Wraz z preparatami kompostowymi preparaty polowe stanowią więc rdzeń obowiązkowej pracy biodynamicznej (zob. certyfikacja Demeter).
Częste pytania o preparaty polowe
Które preparaty są preparatami polowymi?
Preparat krowieńcowy (500), preparat krzemionkowy (501) i skrzyp polny (508).
Czym różnią się od preparatów kompostowych?
Preparaty polowe miesza się w wodzie i rozpryskuje; preparaty kompostowe (502–507) wprowadza się do kompostu i nawozów naturalnych.
Jaki jest związek krowieńca z krzemionką?
Tworzą parę przeciwieństw: krowieniec „pcha od dołu do góry” (gleba, korzeń), krzemionka „ciągnie od góry” (światło, dojrzewanie). Dopiero razem dają pełne, harmonizujące działanie; krowieniec jest podstawą właściwego działania krzemionki.
Dlaczego należy do nich skrzyp?
Bo się go rozpryskuje, jako napar lub wywar przeciw presji grzybów. Nie jest jednak klasycznym preparatem, lecz środkiem pielęgnacyjnym o szczególnej pozycji.