Osłonki zwierzęce preparatów biodynamicznych

Które preparaty potrzebują osłonki zwierzęcej

Surowce większości preparatów biodynamicznych dojrzewają w narządzie zwierzęcym, osłonce. Po dojrzewaniu preparat się wyjmuje, a osłonkę oddziela.

Zasada: pozostać w tym, co żywe

Osłonki służą wyłącznie do wytwarzania preparatów. Zasadą jest wskazówka Steinera z Kursu rolniczego, by pozostać „w tym, co żywe”. Dlatego narządów używa się bez denaturujących zabiegów: nie gotuje się ich, nie dezynfekuje, nie zamraża. W czasie dojrzewania mają pełnić rodzaj funkcji narządu, zgodnie z ich zadaniem w zwierzęciu (Wistinghausen i in., wytwarzanie).

Najlepiej, gdy narządy pochodzą od zwierząt z własnego gospodarstwa. Możliwe są narządy z sąsiednich gospodarstw ekologicznych. Unika się narządów z chowu konwencjonalnego z powodu innego żywienia i utrzymania (Wistinghausen i in., wytwarzanie).

Pęcherz jelenia do krwawnika

Preparat krwawnikowy wymaga pęcherza samca jelenia szlachetnego. Po patroszeniu świeży pęcherz nadmuchuje się źdźbłem trawy, słomką lub pompką, suszy w przewiewnym cieniu lub na słońcu i do napełnienia przechowuje zabezpieczony przed molami i muchami, bez zamrażania. Przed napełnieniem moczy się go kilka minut. Napełniony pęcherz wisi latem w słonecznym, przewiewnym miejscu, a jesienią trafia do ziemi (Wistinghausen i in., wytwarzanie).

Jelito do rumianku

Preparat rumiankowy wymaga jelita cienkiego krowy; zaleca się też początkową część jelita grubego. Jelita pochodzą w miarę możliwości z uboju we własnym gospodarstwie. Ponieważ ubój rzadko wypada we właściwym czasie, wyciska się je, nadmuchuje bez mycia i wywracania, podwiązuje i suszy. Do napełniania namacza się je i ciasno nadziewa kwiatami rumianku lejkiem i nadziewarką, w kawałkach od 20 do 50 centymetrów. Kiełbaski schną kilka dni, zanim trafią do ziemi (Wistinghausen i in., wytwarzanie).

Czaszka do kory dębu

Preparat z kory dębu wykorzystuje czaszkę zwierzęcia domowego: bydła, owcy, kozy, świni lub konia. Najlepsze są czaszki z własnego uboju lub od biodynamicznego sąsiada. Mózg usuwa się sprężonym powietrzem, strumieniem wody lub hakiem; resztki mięsa mogą oczyścić dżdżownice i mikroorganizmy w kompoście i trocinach. Od końca sierpnia do końca września korę wsypuje się przez otwór wielki. Czaszki używa się zwykle tylko raz, potem trafia do utylizacji kości (Wistinghausen i in., wytwarzanie).

Krezka i sieć do mniszka

Preparat z mniszka lekarskiego wymaga krezki lub sieci większej bydła, obu będących częściami otrzewnej. Z krezki wycina się jelito grube, zanim posłuży jako osłonka. Oba narządy powinny być chude, co zwykle jest prawdą u krów mlecznych niekarmionych kukurydzą (Wistinghausen i in., wytwarzanie).

Po dojrzewaniu

Osłonki oddziela się od gotowego preparatu. Resztki osłonek jelitowych można rozdrobnić z przylegającym rumiankiem i ziemią i dodać do gnojówki, gnojowicy, dołu brzozowego lub kompostu.

Wistinghausen i in. uważają wytwarzanie za nieszkodliwe: osłonki mają jakość spożywczą (czaszka, jelito, otrzewna) lub są dopuszczone jako nawóz (rogi), usuwa się je po dojrzewaniu, preparaty rozkładają się co najmniej pół roku, ilości są bardzo małe, a preparaty kompostowe trafiają do gleby z nawozem, nie na roślinę.

Preparaty bez osłonki zwierzęcej

Preparat pokrzywowy dojrzewa bez osłonki zwierzęcej, tylko w torfie. Kozłek to sfermentowany sok z kwiatów, skrzyp to napar. Maria Thun opracowała preparaty roślinne, które dojrzewają w drewnianych pojemnikach zamiast w narządach zwierzęcych; standardy Demeter ich nie uznają.

Kto nie może zdobyć osłonek, może kupić gotowe preparaty albo wytwarzać je w regionalnej grupie preparatowej.